مستدركات اعيان الشيعة ، 2 / 304 ؛ المآثر و الآثار ، 163 ؛ الكرام البررة ، 2 / 808 ؛ مقدمهء موسوعة البرغانى فى فقه الشيعة ، 1 / 48 . تفسير طريحى ، اثر شيخ عبد الحسين ( 1235 - 1295 ق ) فرزند شيخ نعمت طريحى نجفى ، از ادبا و علماى عصر خويش ( - آل طريحى ) . اين تفسير در يك مجلد بزرگ به زبان عربى و شيوهء ادبى شامل تمام قرآن كريم است . مؤلف با بهره‌گيرى از روايات و احاديث ائمهء اطهار ( ع ) به شيوهء ادبى و لغوى به تفسير آيات قرآن كريم پرداخته است . نسخهء اصل به خط مؤلف نزد احفاد وى در نجف اشرف موجود است . منابع : اعيان الشيعة ، 7 / 451 ؛ الذريعة ، 4 / 281 ؛ شخصيت شيخ انصارى ، 280 ؛ شعراء الغرى ، 5 / 157 ؛ الكرام البررة ، 2 / 720 ؛ ماضى النجف و حاضرها ، 2 / 445 ؛ معجم رجال الفكر ، 289 ؛ تفسير شيعه ، 140 . آيات الائمة ، اثر ميرزا على نقى ( م 1297 ق ) فرزند مولى رضا بن محمد امين همدانى حكيم ، رياضىدان ، متبحر در علوم غريبه و از علماى عصر خويش . اين تفسير در يك مجلد بزرگ به فارسى و به نام تفسير آيات الائمة است . مفسر آن را بر مذاق اهل عرفان و تصوف نگاشته و در 1274 ق از نگارش آن فراغت يافته است . مؤلف اين اثر را به قواعد جفر و استخراج آيات قرآن كريم از طريق زبر و بينات در اثبات امامت حضرت على بن ابى طالب ( ع ) و ائمهء اطهار ( ع ) آغاز نموده است . و آن شامل يك مقدمه در شرح و بيان احاطهء قرآن كريم به تمام علوم مىباشد . سپس مىگويد كه امامت ائمهء اطهار ( ع ) در قرآن كريم به طريق اشارات و رموز ياد شده ولى تصريح به امامت ائمهء اثنى عشر نگشته است . مفسر به زبان عربى و كتب عهدين قديم و جديد كاملا آشنائى و تسلط تام داشته است و در باب پنجم از اين تفسير از كتاب تورات و كتاب زبور و صحيفهء دانيال و ساير كتب و